Afgelopen week heb ik me verdiept in de filosoof Epicurus (circa 300 v.Chr.). In zijn filosofie is persoonlijk geluk is het hoogste goed in het menselijk leven.

Geluk is relatief onafhankelijk van materiaal bezit. Luxe is iets waar je prima buiten kan.

We kunnen gelukkig zijn, als we niet acuut leiden.
Als aan de basisvoorzieningen van het leven is voldaan, staat het een ieder vrij om te genieten, om gelukkig te zijn.
Van eenvoudig voedsel wordt niet minder genoten dan van een rijk voorziene tafel, zodra elk onaangenaam gevoel van honger is weggenomen.
Geluk zit ‘m in immateriële zaken.

Een luxe auto hebben, maar geen vrienden is de formule om niet gelukkig te zijn.
Er is niets mis met het hebben van een luxe auto.
Wel met het hebben van geen vrienden in relatie tot geluk.
Verbindingen met andere mensen dragen bij aan ons geluk.

Zoals Epicurus zegt “Zolang essentiële immateriële behoeften niet zijn bevredigd, zal het niveau van geluk hardnekkig laag blijven.”
Mensen die niet met weinig tevreden zijn, zullen met niets tevreden zijn. De onvrede zal blijven bestaan.

Dit is hoe dan ook stof tot nadenken.

Ter inspiratie:

  • Wat heb jij nodig om écht gelukkig te zijn?
  • Wanneer voel jij je gelukkig?